Ze wordt er gelukkig van als ze mensen uit hun isolement kan halen en een glimlach op hun gezicht kan toveren. Als activiteitenbegeleidster in Buitenhaeghe zit Gerda helemaal op haar plek. Of ze nu zingt, danst of gewoon een spelletje met een bewoner doet.

‘Het leuke van mijn werk is dat bewoners gewoon even kunnen genieten. Van muziek, een film, de bingo, bewegen op de stoel of dansen met een medebewoner. Het gaat om de ontmoeting, het bezigzijn met iets, en dat er ook ruimte ontstaat voor een mooi gesprek waardoor ik dichterbij bij het leven van bewoners kan komen. Maar elkaar gaan herkennen en kennen is ook verrijkend, dus het is wel een van mijn stokpaardjes om activiteiten te organiseren voor grotere groepen. Als er zangers over de vloer zijn, zitten hier soms wel vijftig mensen. Zelf doe ik actief met alles mee en dat weten de bewoners. Als ik op een dansmiddag op mijn stoel blijf zitten, zie je ze gewoon denken: huh? Super leuk vind ik het als iemand een dansje met mij wil maken. Als ik dan die stralende ogen zie, word ik zelf ook blij. Je kunt in dit werk zóveel geven aan mensen. Wat aandacht of een arm om een schouder betekenen heel veel.

Aansluiten bij behoefte

Als team van vijf collega’s maken we plannen voor activiteiten. Daarbij sluiten we aan bij de behoefte van bewoners. Bij het kennismaken met nieuwe bewoners vragen we dus niet alleen naar hun achtergrond en of ze kinderen hebben, maar ook naar wat ze leuk vinden. Los van de wat grotere activiteiten kun je in onze huiskamers van alles doen, zoals bakken, een creatieve bezigheid of een spelletje. Die dingen dragen heel erg bij aan welzijn. We maken voor iedereen een plan en kijken regelmatig of het moet worden bijgesteld.’

Toch een deurtje vinden

In Buitenhaeghe wonen bijzondere mensen die soms anders reageren dan je zou verwachten. ‘Zoals iemand die altijd heel enthousiast meedoet met alles, maar direct stopt als ik zeg dat ze zo leuk meedoet. Of dat iemand halverwege een spelletje geen zin meer heeft. Dat is oké hoor, de mensen staan bij ons op nummer 1. Van mij vraagt dat wel dat ik moet kunnen meebewegen. Het is bij dit werk dus belangrijk dat ik zelf goed in mijn vel zit en in balans ben en ook in staat ben met wat humor iemand soms toch in beweging te krijgen. Ik vind het een sport om te leren hoe je met ieder persoonlijk om moet gaan, ook al moet je daar soms moeite voor doen. Er zijn mensen die zo in hun eigen wereld zitten of in de war zijn dat het een hele uitdaging is om toch een deurtje te vinden waarlangs je ze een stapje vooruit kunt helpen.’

Weerbarstig

Je maakt hier grappige dingen mee, maar soms zijn mensen ook weerbarstig of gaat het niet goed met hen. Dat doet soms ook iets met mij. In het team kunnen we alles aan elkaar kwijt, dat vind ik heel fijn. Daar maken we ook echt werk van, dat we dingen met elkaar delen. De mooie maar ook de lastige. Iedereen moet zichzelf kunnen zijn, daar doen we allemaal ons best voor. Wanneer dit werk bij iemand past? Als je gewoon een ‘mensenmens’ bent, openstaat voor anderen, respect hebt, de echte mens ziet en rekening met de ander houdt, zowel bij bewoners als bij collega’s. Als je zo in elkaar zit, en ook op z’n tijd een grapje kunt maken, krijg je hier heel veel liefde.’